این دو بیت شعر را در تابلویی در اتاق کار دکتر شایگان (استاد مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف) دیدم. شاعرش را نمیدانم کیست، ولی به نظرم خیلی پر معنا آمد:
شتر می رود زیر هر بار سنگین
ولی سخت باشد بر او بینهایت
که افسار او را کشد یک الاغی
رود زیر بار خری بی کفایت
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387ساعت 13:2 توسط رضا آذين
|
