خيلي از افراد مهم اروپايي و امريكايي بعد از بازنشستگي به نوشتن خاطرات شخصي شان مشغول مي شوند. آنها با اين كار، اطلاعات مفيدي در اختيار مخاطبين خود قرار مي دهند و ممكن است اطلاعات آنها فصل مهمي از ناگفته هاي يك ملت و بخشهایی از تاریخ یک کشور یا یک منطقه باشد. ضمن اين كه درامد خوبي هم از اين راه كسب مي كنند. شايد يكي از جديدترين نمونه هايش، خاطرات كلينتون باشد كه درامدي حدود ۱۰ ميليون دلار را عايد وي كرد. برايم جالب است كه چطور فردي با مشغله بالا (در حد رييس جمهور) حوصله و وقت اين كار را دارد.
سال ۲۰۰۴ كه انگليس بودم، با يك خانواده انگليسي آشنا شدم. اين زوج (پيتر و فيونا) با ما ارتباط دوستانه اي داشتند و من خاطرات خوبي با آنها دارم. يكي از ويژگي هاي جالب اين زوج، تهيه گزارش فعاليت هاي شخصي و اجتماعي ساليانه شان بود كه در پايان هرسال ميلادي با عنوان نامه كريسمس (Christmas Letter) به دوستانشان ارسال می کنند. فكر كنم اين زوج پس از بازنشستگي، براي چاپ مجموعه خاطرات خود زحمت زيادي نكشند، چون كه از الان، اطلاعات هر سال را تايپ شده دارند.
به نظر شما این یادداشت ها اهمیت دارد؟ آیا خودتان این عادت نوشتن را دارید؟
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 21:10 توسط رضا آذين
|
